เราจะพาดนตรีไทยไปสู่โลกอนาคตได้อย่างไร?
และวิทยาศาสตร์กับเทคโนโลยีจะเข้ามาช่วยแก้ข้อจำกัดของดนตรีไทยได้อย่างไรบ้าง?
.
จากปัญหาธรรมดา ๆ เมื่อ 14 ปีก่อนว่า
“แบกฆ้องกลับบ้านไม่ไหว” กลายเป็นจุดเริ่มต้นของการใช้ฟิสิกส์และคณิตศาสตร์สังเคราะห์เสียงฆ้องขึ้นมา ก่อนที่งานวิจัยในวันนั้นจะถูกส่งต่อมาถึงนักศึกษาอีกรุ่น และพัฒนาต่อยอดเป็น “ปลั๊กอินสังเคราะห์เสียงฆ้องวงใหญ่” ในวันนี้
.
คลิปนี้พาไปพูดคุยกับ อ.จ๊าก (กิตติพิชญ์ มีสวาสดิ์) อาจารย์ประจำวิชา Signal Processing
และ กิว (กฤติกาน แสงไพโรจน์) นักศึกษาชั้นปีที่ 4 จากวิทยาลัยวิศวกรรมสังคีต (IMSE)
ถึงเบื้องหลังการนำดนตรีไทย Acoustic การวิเคราะห์สัญญาณ การสังเคราะห์เสียง
และการเขียนโปรแกรมมาทำงานร่วมกัน
อีกหนึ่งความพยายามในการนำความรู้จากหลากหลายศาสตร์
มาช่วยเปิดความเป็นไปได้ใหม่ ๆ ให้ดนตรีไทยเดินต่อไปพร้อมกับโลกที่เปลี่ยนไป
.
.
ติดตาม MusicEngineering Kmitl ช่องทางอื่น ๆ ได้ที่
Facebook: @Institute of Music Science and Engineering – KMITL
Tiktok: @imse_kmitl
#เล่าเรื่องเสียง #IMSE #ดนตรีไทย #KhongWongYai #KMITL #พระจอมเกล้าลาดกระบัง #SignalProcessing #MusicEngineering #SoundDesign
